நாகரீக வாழ்க்கையின் வேகத்தில் மனிதன் இழந்த முக்கிய அம்சம் சிரிப்பு.

சிரிக்கும் போது உடலில் என்டார்பின் என்ற ஹார்மோன் அதிகமாக சுரந்து உடலின் எதிர்ப்புத் திறனை அதிகரிக்கிறது. அதனால் கிருமி தாக்குதல் மற்றும் புற்று நோய்கள் ஏற்படுவது குறைகிறது.

குழந்தையாக இருக்கும் போது சிரித்துக் கொண்டே இருந்தோம். அறிவு வளர வளர நாம் சிரிப்பதைக் குறைத்துக் கொண்டோம். நாளடைவில் மறந்தே விட்டோம்.

சிரிப்பதற்கு என்ன இருக்குது என்பார்கள் சிலர். சிரிப்பதற்கு எதுவும் வேண்டாம். முதலில் போலியாக சிரிக்கவும், பின் இயல்பான சிரிப்பு வந்துவிடும்.

சிரிப்புப்பரிசு மனிதனுக்கு மட்டும் இயற்கை அளித்த வரம். எதையும் தொடர்ந்து உபயோகப்படுத்தினால் அதிகமாகும். தொடர்ந்து நடந்தால் மகிழ்ச்சியும் நலமும் கூடிக்கொண்டே வரும்.

சிரிப்பவரைப் பார்க்கத்தான் மனிதர்கள் விரும்புவார்கள். உம்மணா மூஞ்சிகளைத் தவிர்ப்பார்கள்.

சிரிப்பு மருந்து மிகவும் சிறந்தது. எண்ணற்ற நோய்களைத் தவிர்க்கும். குணமாக்கும்.